دانشگاه قم پژوهش های زیرساخت های عمرانی 2783-140X 11 1 2025 05 22 Investigating Uncertainty in Seismic Design Maps Based on Hazard and Fragility Curves بررسی عَدمِ قطعیّت در نقشه‌ خطر طرحِ لرزه‌ای بر اساس منحنی‌های خطر و شکنندگی 1 14 3214 10.22091/cer.2024.11285.1572 FA علیرضا زرّین اقبال استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه صنعتی قم، قم، ایران. 0009-0007-2572-5218 حمید زعفرانی استاد، پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران. 0000-0002-4431-9692 Journal Article 2024 09 01 All engineering measurements carry inherent uncertainty, whether acknowledged or not. If we add a type of risk metric as well as uncertainty quantification in the procedure of establishing the seismic design load applied to the structures, we will have a risk-informed approach for the resulting design load referred to as the risk-based seismic design hazard. For example, ASCE/SEI 43-05 standard uses a risk-based approach to prepare the seismic design spectra to be applied to the nuclear power plants (NPPs). This approach necessitates the propagation of uncertainty in ground motion model (i.e., the hazard curve), as well as probabilistic distribution of structural capacity levels (i.e., the fragility curve). The present research begins with the specifics of this approach, in particular the whole shape of the earthquake hazard curve and its integration with the structural fragility curve for estimating the seismic design load. The aim is to identify for a probabilistic model that can estimate the uncertainty of seismic design loads for a variety of engineering structures. This paper presents the estimated uncertainties of seismic design loads across the Iran map using the developed probabilistic model. The uncertainty, according to the study's assumptions, is at least 45% in terms of the coefficient of variation, indicating a significant value. The estimated variability in seismic design loads in the Iran region ranges from 45% to 90%. در هر اندازه‌گیری مهندسی، عدم قطعیت حضور دارد؛ خواه به آن توجه شود، خواه از قلم بیفتد. اگر در برآورد بار طرح برای یک سازه، معیاری از جنس ریسک قرار داده و عدم قطعیت آن نیز محاسبه گردد، روش انجام را روش ریسک‌مبنا و بار طرح حاصل را بار طرح ریسک‌مبنا می‌نامند. برای نمونه، در استاندارد معتبر ASCE/SEI 43-05، در طراحی لرزه‌ای کارخانه‌های هسته‌ای، از روش‌ ریسک‌مبنا برای تهیه طیف طرح لرزه‌ای، استفاده شده است. یک لازمه در این روش، در نظرگیری عدم قطعیت، چه در مدل جنبش زمین (یعنی منحنی خطر) و چه در ظرفیت سازه (یعنی منحنی شکنندگی) است. تحقیق حاضر، نخست جزئیات این روش شامل در نظر گرفتن شکل کامل منحنی خطر زلزله و نحوه دخالت دادن پاسخ سازه‌ مورد نظر در تعیین بار طرح لرزه‌ای را بررسی می‌کند. سپس، به یک مدل احتمالی دست یافته می‌شود به‌طوری که بتوان از آن برای برآورد عدم قطعیت در بار طرح لرزه‌ای، بهره برد. با کمک مدل احتمالی به‌دست ‌آمده در این مقاله، نقشه عدم قطعیت موجود در زلزله طرح، برای کشور ایران، تهیه و ارائه گردید. عدم قطعیت در بار طرح لرزه‌ای در کشور ایران، براساس اطلاعات و فرضیات موجود در مطالعه حاضر، حداقل برابر ۴۵ درصد به‌دست آمد که یک مقدار قابل‌توجه است. به عبارت دیگر، مشاهده شد در شتاب مبنای طرحی که در طراحی لرزه‌ای سازه‌ها در گستره ایران به‌کار گرفته می‌شود، از ۴۵ تا ۹۰ درصد امکان تغییر وجود دارد. https://cer.qom.ac.ir/article_3214_20694516fe26a2ae9c485d1878c5e240.pdf

دانشگاه قم پژوهش های زیرساخت های عمرانی 2783-140X 11 1 2025 05 22 Evaluation of Location and Development Plan Management in New Settlements in Areas with Potential Flood Risk: A Case Study of the 560-Hectare Pardisan Site in Qom ارزیابی مکان یابی و مدیریت طرح توسعه در سکونتگاه های جدید در مناطق با خطر سیلاب: مطالعه موردی محدوده 560 هکتاری پردیسان قم 15 34 3329 10.22091/cer.2025.11685.1586 FA سید محمد حسین دهناد گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه قم، قم، ایران. 0000-0001-5045-8499 ابوالفضل فرجی منفرد دانشکده برنامه‌ریزی و علوم محیطی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. 0009-0005-6122-2082 محمد آقازاده دکتر جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه علوم و تحقیقات تهران گروه پژوهشی شهرداری، قم، ایران 0009-0001-6224-5201 Journal Article 2024 11 22 Due to their susceptibility to flooding, alluvial fan surfaces present unique challenges for development. The scope of Pardisan is also expanded in these areas, necessitating a comprehensive location and development plan. To address this, a robust methodology was employed, incorporating flood risk modeling using HEC-RAS and the Soil Conservation Service (SCS) method to calculate the flow rate of a 100-year flood event. In addition to the flood factor, 13 other criteria were included based on expert opinions to assess the suitability of the land for development. These criteria were analyzed using the Analytical Hierarchy Process (AHP) in conjunction with fuzzy logic, facilitating an accurate comparison of potential sites for expansion. The findings reveal that, despite existing watershed management efforts, the current residential areas in Pardisan remain vulnerable to flooding and inadequately address the volume and sediment challenges posed by potential flood events. This research underscores the deficiencies in current flood prevention measures and highlights the necessity for enhanced strategies and further studies. The results of the Fuzzy Analytical Hierarchy Process (FAHP) model identified the southeastern part of Pardisan as the most suitable area for development, which contradicts the current development plan. This recommendation is based on a thorough evaluation of the specified criteria and indicates significant potential for targeted and optimal urban development. Finally, it is important to note that the integrated HEC-RAS-SCS-FAHP model can serve as a valuable roadmap for urban area development. سطوح مخروط‌‌افکنه‌‌‌‌ای به‌دلیل حساس بودن به سیلاب، چالش‌‌های منحصر به فردی برای توسعه ایجاد می‌کند. محدوده پردیسان قم نیز در همین مناطق گسترش یافته و نیازمند مکان‌یابی و طرح توسعه است. برای این هدف، از یک روش جامع که شامل مدل‌سازی خطر سیل با HEC-RAS  است، استفاده شد و از روش SCS، دبی جریان یک رویداد سیل100 ساله محاسبه گردید. علاوه بر سیلاب، 13 معیار دیگر نیز طبق نظر کارشناسان برای ارزیابی تناسب زمین برای توسعه گنجانده‌‌ شد. این معیارها با استفاده از فرآیند تحلیل سلسله مراتبی (AHP) همراه با منطق فازی تجزیه و تحلیل شدند و مقایسه دقیق سایت‌های بالقوه برای گسترش را فراهم آورد. یافته‌ها نشان می‌دهد که علیرغم مدیریت آبخیزداری موجود، مناطق سکونتگاهی کنونی در پردیسان در برابر سیل آسیب‌پذیر بوده و به اندازه کافی چالش‌‌های حجم و رسوب ناشی از سیلاب‌‌های احتمالی را برطرف نمی‌‌کنند. این تحقیق، کاستی‌های اقدامات فعلی پیشگیری از سیل را برجسته و نیاز به استراتژی‌های بهبود یافته و مطالعات بیشتر را تأکید می‌کند. نتایج مدل FAHP، بخش جنوب شرقی پردیسان را به عنوان مناسب‌ترین منطقه برای توسعه شناسایی کرد که با طرح توسعه فعلی مغایرت دارد. این توصیه مبتنی بر ارزیابی کامل معیارهای مشخص شده است و به پتانسیل قابل توجهی برای گسترش هدفمند و بهینه شهری اشاره می‌‌کند. در نهایت، مشخص گردید که استفاده از مدل تلفیقی HECRAS-SCS-FAHP در توسعه مناطق شهری می‌تواند به عنوان یک نقشه راه مفید باشد. https://cer.qom.ac.ir/article_3329_0374973a939b023afba96866b2eb4144.pdf

دانشگاه قم پژوهش های زیرساخت های عمرانی 2783-140X 11 1 2025 05 22 Effects of NaOH Concentration and Na2SiO3/NaOH Ratio on the Performance of Self-Compacted Geopolymer Concrete Containing Scoria تاثیر غلظت NaOH و نسبت Na2SiO3/NaOH بر عملکرد بتن خودتراکم ژئوپلیمری حاوی اسکوریا 35 50 3327 10.22091/cer.2025.11254.1570 FA امیررضا شمسی گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران. 0009-0004-8586-4613 سید یاسین موسوی گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران. 0000-0001-6966-0443 علیرضا طبرسا گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران. 0000-0001-5475-122X Journal Article 2024 09 24 Understanding the key variables that affect the performance of lightweight self-compacting geopolymer concrete (LSGPC) is essential for harnessing its technical and environmental benefits in real-world applications. This study aims to investigate the effect of NaOH concentration (6, 8 and 10M) and Na2SiO3/NaOH ratio (0.5, 1.5 and 2.5) on the performance of LSGPC containing scoria. For this purpose, 10 LSGPCs were produced and tested for slump flow, T50, visual stability index, V- funnel and J-ring in the fresh state and compressive strength, splitting tensile strength and water absorption in the hardened state. Results showed that using 100% scoria as a substitution of coarse aggregate reduces slump flow and increases T50 and V- funnel times due to the reduction in the weight of the mixture. Moreover, NaOH concentration and Na2SiO3/NaOH ratio with a change in the viscosity of the mixture are the factors influencing the fresh state performance of LSGPC. Microstructure observation of LSGPC samples by using SEM images revealed a stronger interfacial transition zone between the geopolymer paste and aggregate which improves the mechanical properties as the NaOH concentration increases from 6M to 10M. Furthermore, Na2SiO3/NaOH ratio of 1.5 in LSGPC mixture had the best performance in terms of increasing mechanical properties and reducing water absorption. In general, considering optimum concentration of NaOH and Na2SiO3/NaOH ratio, it is possible to produce LSGPC containing 100% scoria with acceptable fresh state properties as well as compressive strength categorized as lightweight structural concrete. شناخت عوامل تأثیرگذار بر عملکرد بتن سبک خودتراکم ژئوپلیمری جهت بهره‌گیری از اثرات مثبت زیست محیطی و تکنیکی آن در پروژه‌های عمرانی ضرروی می‌باشد. در این مطالعه، تأثیر غلظت NaOH (6، 8 و M10) و نسبت Na2SiO3/NaOH (1.5، 0.5 و 2.5) بر عملکرد بتن خودتراکم ژئوپلیمری حاوی اسکوریا مورد بررسی قرار گرفته است. برای این منظور، 10 اختلاط بتن سبک خودتراکم ژئوپلیمری تحت آزمایشات جریان اسلامپ، T50، شاخص پایداری چشمی، زمان عبور از قیف Vشکل و حلقه J در حالت بتن تازه و همچنین مقاومت فشاری، مقاومت کششی و جذب آب در حالت سخت شده قرار گرفتند. بر طبق نتایج، اسکوریا به علت کاهش وزن مخلوط سبب کاهش میزان جریان اسلامپ و افزایش زمان‌های T50 و عبور از قیف Vشکل می‌گردد. همچنین غلظت NaOH و نسبت Na2SiO3/NaOH، با تغییر در ویسکوزیته مخلوط از عوامل تأثیرگذار برخصوصیات بتن سبک تازه خودتراکم ژئوپلیمری می‌باشند. ارزیابی ریزساختار نمونه‌ها با استفاده از عکس‌برداری SEM تأیید نمود که ناحیه اتصال سبک‌دانه- خمیر ژئوپلیمری قوی‌تر سبب بهبود خواص مکانیکی با افزایش غلظت NaOH از 6 به M10 گردیده است. همچنین نمونه‌های بتنی با نسبت Na2SiO3/NaOH برابر با 1.5 بهترین عملکرد را در افزایش خواص مکانیکی و کاهش جذب آب داشتند. در حالت کلی، با انتخاب میزان بهینه غلظت NaOH و Na2SiO3/NaOH، بتن خودتراکم ژئوپلیمری حاوی 100 درصد اسکوریا با خواص مطلوب بتن تازه و همچنین مقاومت فشاری در رده بتن سبک سازه‌ای قابل تولید می‌باشد. https://cer.qom.ac.ir/article_3327_55c511368292f4ce742b79acd5ef5112.pdf

دانشگاه قم پژوهش های زیرساخت های عمرانی 2783-140X 11 1 2025 05 22 Assessing Flexural Behavior of Stabilized and Reinforced Clay بررسی رفتار خمشی رس تثبیت و تسلیح شده 51 67 3421 10.22091/cer.2025.12150.1596 FA محمودرضا عبدی دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی 0000-0002-3473-9677 الهام عباسی دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران. 0009-0007-2549-9679 مهدی صفدری سه‌گنبد دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران. 0000-0003-0612-535X Journal Article 2025 01 18 In this study, the flexural behavior of stabilized and reinforced clay was investigated. For this purpose, kaolinite, lime at weight dosages of 1%, 3%, and 5%, as well as polypropylene fibers of 6 mm and 12 mm in length, and weight contents of 0.15%, 0.25%, and 0.35% were utilized. Samples were cured in a laboratory environment at 20-25°C for periods of 7 and 28 days. For quantitative and qualitative evaluations, three-point bending tests and scanning electron microscopy were employed. Results indicated that stabilization increased the flexural strength and brittleness of kaolinite, while simultaneous reinforcement and stabilization improved both strength and ductility. Furthermore, findings demonstrated that flexural strength and strain at maximum stress are directly related to fiber content, fiber length, lime dosage, and curing time. Specifically, increasing fiber content from 0.15% to 0.35%, fiber length from 6 mm to 12 mm, raising lime dosage from 1% to 5%, and extending curing period from 7 days to 28 days improved the flexural strength of the stabilized and reinforced samples by 6%-18%, 20%-43%, 141%-178%, and 5%-17%, respectively. Similarly, strain corresponding to maximum stress was enhanced by 10%-25%, 28%-74%, 88%-161%, and 10%-34%. Qualitative analyses revealed that stabilization improves interactions at soil-fibers interfaces. در این پژوهش، رفتار خمشی رس تثبیت و تسلیح شده مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور از رس کائولینیت، آهک با محتواهای وزنی 1، 3 و 5 درصد، الیاف پلی‌پروپین با طول‌های 6 و 12 میلی‌متر و مقادیر وزنی 0.15، 0.25 و 0.35 درصد استفاده گردیده است. نمونه‌ها در محیط آزمایشگاه با دمای 20 الی 25 درجه‌ی سانتی‌گراد به مدت 7 و 28 روز عمل‌آوری شده‌اند. برای ارزیابی‌های کمی و کیفی، به ترتیب آزمایش خمش سه‌نقطه‌ای و میکروسکوپ الکترونی روبشی ‌به کار گرفته شده‌اند. نتایج نشان دادند که تثبیت باعث افزایش مقاومت خمشی و تردی نمونه‌های رس کائولینیت می‌شود، در حالی که تسلیح و تثبیت همزمان، بهبود مقاومت و شکل‌پذیری خمشی را موجب می‌گردد. علاوه بر آن، یافته‌ها نشان دادند که تقویت مقاومت خمشی و کرنش در بیشینه تنش، با محتوا و طول الیاف، مقدار آهک و زمان عمل‌آوری رابطه‌ی مستقیم دارد. به طور خاص، با افزایش محتوای الیاف از 0.15 به 0.35 درصد، ازدیاد طول الیاف از 6 به 12 میلی‌متر، بیشتر شدن مقدار آهک از 1 به 5 درصد و افزایش دوره‌ی عمل‌آوری از 7 به 28 روز، مقاومت خمشی نمونه‌های تثبیت و تسلیح شده به ترتیب 6 الی 18 درصد، 20-43 درصد، 141-178 درصد و 5-17 درصد بهبود یافته است. به طور مشابه، کرنش متناظر با بیشینه تنش نیز 10-25 درصد، 28-74 درصد، 88-161 درصد و 10-34 درصد تقویت گردیده است. بررسی‌های کیفی نیز مشخص نمودند که الیاف‌ پلی‌پروپیلن اندرکنش موثرتری با رس کائولینیت تثبیت شده دارند. https://cer.qom.ac.ir/article_3421_c9f9bbb0d2c2dffcd6f2cdb6bf24d172.pdf

دانشگاه قم پژوهش های زیرساخت های عمرانی 2783-140X 11 1 2025 05 22 Developing Relationships for Determining the Optimal Shape Parameter in the Multiquadric Meshless Method توسعه روابطی برای تعیین متغیر شکل بهینه در روش عددی بدون شبکه چندربعی 69 86 3460 10.22091/cer.2025.12181.1598 FA هانیه طالبی کلان گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه قم، قم، ایران 0009-0006-1178-9045 سارا محسن زاده گل افزانی گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه قم، قم، ایران 0009-0006-6332-6229 رضا بابایی گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه قم، قم، ایران 0000-0002-3068-3602 احسان جباری گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه قم، قم، ایران 0000-0002-6345-8567 Journal Article 2025 01 22 The accuracy and efficiency of the Multiquadric Radial Basis Function (MQ-RBF) method are highly sensitive to the choice of the shape parameter. This study aims to identify optimal relationships for determining the shape parameter in solving common partial differential equations (PDEs) encountered in water engineering. To this end, the procedure for reconstructing and solving PDEs using the MQ-RBF method is first outlined. Then, optimal values for the shape parameter are derived based on domain length and the number of computational centers. Based on these findings, empirical formulas for the optimal shape parameter are proposed, which significantly reduce computational cost. The performance of the proposed formulas is compared with exact solutions and existing empirical relations. Results show that, unlike previous approaches, the new formulas offer high accuracy, with negligible errors across different examples-sometimes approaching zero. Moreover, compared to optimization-based techniques, the proposed method dramatically improves computational speed by eliminating the need for iterative algorithms. The study also investigates stability conditions, showing that for diffusion, advection-diffusion, and Burgers’ equations, the maximum allowable time step depends on the diffusion coefficient, flow velocity, and Reynolds number. دقت و سرعت روش‌ پایه شعاعی چندربعی قویاً به روش تعیین متغیر شکل در آن وابسته است. هدف از پژوهش حاضر، جستجوی روابطی برای متغیر شکل بهینه در حل برخی معادلات دیفرانسیل جزئی متداول در مهندسی آب می‌باشد. به‌این‌منظور، ابتدا روند بازتولید و حل معادلات با روش چندربعی بیان می‌شود سپس متغیر شکل بهینه برحسب طول دامنه و تعداد مراکز محاسباتی مختلف به دست می‌آید. در ادامه، بر اساس نتایج حاصل‌شده، روابطی برای پارامتر شکل بهینه پیشنهاد می‌شود که حجم محاسبات را به‌طور چشم‌گیری کاهش می‌دهد. نتایج روابط استخراج‌شده با پاسخ‌های دقیق و روابط پیشین مقایسه گردیده و نشان داده شده است که برخلاف روابط پیشین از دقت بالایی برخوردار هستند به گونه‌ای که در مثال‌ها و معادلات مختلف خطای روابط معرفی شده در مقایسه با روابط موجود بسیار ناچیز و در مواردی در حد صفر است و در مقایسه با روشهای بهینه‌یابی، از آنجائیکه مقدار ضریب شکل بهینه با استفاده از یک رابطه ریاضی به دست می‌آید، سرعت اجرا به دلیل عدم نیاز به الگوریتم تکراری بهینه‌یابی، بسیار بیشتر است. همچنین وجود شرط پایداری در این الگوریتم‌ها مورد بررسی قرار گرفت و مشاهده گردید که علاوه بر وجود این شرط در معادلات پخش، پخش- انتقال و برگرز، بیشینه گام زمانی به مقدار ضریب پخش، سرعت و عدد رینولذر وابسته است. https://cer.qom.ac.ir/article_3460_4babf7576642f832ed4d6272aa165018.pdf

دانشگاه قم پژوهش های زیرساخت های عمرانی 2783-140X 11 1 2025 05 22 Identification of Damage and Model Updating Using Residual Force Modal Analysis and Optimization Algorithms شناسایی آسیب و به روزرسانی مدل با استفاده ازروش نیروی باقی مانده مودال والگوریتم های بهینه یابی 87 104 3361 10.22091/cer.2025.11502.1584 FA رضا آقاجانی دانشجوی دکتری، گروه مهندسی عمران، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران. 0009-0005-0437-0417 امید عزیزپور میاندوآب استادیار، گروه مهندسی عمران، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران. 0009-0004-1073-3344 سیدسینا کورهلی دانشیار، گروه مهندسی عمران، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران. 0000-0001-7599-8053 اشکان خدابنده لو دانشیار، گروه مهندسی عمران، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران. 0009-0005-0997-3508 Journal Article 2024 11 10 Currently, detecting structural failures is considered a highly vital and essential method in all branches of engineering. This method assists in improving the quality of life and safety by providing the necessary conditions to increase the useful life of structures and prevent the spread of damage. One of the efficient and widely used methods for detecting failures is to utilize their effects on the dynamic or static responses of structures. This method can serve as a key indicator for detecting and analyzing failures and vulnerable points in structures. In this article, a model updating approach has been employed to detect and determine possible damaged locations in structures. Additionally, a new objective function has been proposed to evaluate the extent of damage based on the combination of residual modal forces and natural frequencies. This objective function, using equilibrium algorithms, differential evolution, cluster analysis, and ant colony optimization, determines the location and severity of existing damages. To assess the accuracy and validity of the presented theory, two numerical examples have been conducted, involving two three-dimensional footings with 25 and 72 elements. These examples cover dual and quadruple damage scenarios in the elements, demonstrating that this theory is capable of accurately detecting the locations and severity of damages in the presence of noisy data and effectively contributing to the correction and improvement of the quality and safety of structures. در حال حاضر، تشخیص خرابی‌های سازه‌ها به‌عنوان روشی بسیار حیاتی و ضروری در تمامی رشته‌های مهندسی به‌شمار می‌رود. این روش با فراهم کردن شرایط لازم برای افزایش عمر مفید سازه‌ها و جلوگیری از گسترش آسیب، به بهبود کیفیت زندگی و ایمنی افراد کمک می‌کند. یکی از روش‌های کارآمد و پرکاربرد برای تشخیص خرابی‌ها، استفاده از اثرات آن‌ها بر پاسخ‌های دینامیکی یا استاتیکی سازه‌ها می‌باشد. این روش می‌تواند به‌عنوان یک شاخص کلیدی برای تشخیص و تحلیل خرابی‌ها و نقاط آسیب‌پذیر در سازه‌ها مورد استفاده قرار گیرد. در این مقاله، از یک روش به‌روزرسانی مدل برای تشخیص و تعیین مکان‌های ممکن آسیب‌دیده در سازه‌ها استفاده‌ شده است. همچنین، برای ارزیابی میزان آسیب، یک تابع هدف جدید با عملکرد مطلوب براساس ترکیب نیروی باقی‌مانده مودال و فرکانس‌های طبیعی ارائه ‌شده است. این تابع هدف با استفاده از الگوریتم‌های تعادلی، تکاملی تفاضلی، دسته‌بندی پروانه‌ها و بهینه‌سازی شیر مورچه، مکان و شدت آسیب‌های موجود را تعیین می‌کند. برای ارزیابی دقت و صحت تئوری ارائه‌شده، دو مثال عددی انجام ‌شده است که شامل دو خرپای سه‌بعدی با 25 و 72 المان است. این مثال‌ها شامل دو سناریوی آسیب دوگانه و چهارگانه در المان‌ها بوده و نتایج نشان داده است که این تئوری قادر است با دقت بسیار بالا مکان و شدت آسیب‌ها را در حضور اطلاعات نویزدار تشخیص دهد و به‌طور مؤثر در تصحیح و بهبود کیفیت و ایمنی سازه‌ها عمل کند. https://cer.qom.ac.ir/article_3361_a9aef5ee9215dad4d7ee060e7c755d10.pdf

دانشگاه قم پژوهش های زیرساخت های عمرانی 2783-140X 11 1 2025 05 22 Innovative Approach to Sustainable Construction: Utilization of Refined Travertine Processing By-products as Partial Cement Replacement in Eco-friendly Concrete رویکردی نوین در ساخت و ساز پایدار: استفاده از پسماندهای فرآوری شده تراورتن به عنوان جایگزین بخشی از سیمان در بتن سازگار با محیط زیست 105 125 3496 10.22091/cer.2025.11940.1588 FA پدرام حسینی دانشکده مهندسی،مرکز آموزش عالی محلات، محلات، ایران 0000-0002-3573-6339 علی نقیان دانشکده مهندسی، مرکز آموزش عالی محلات، محلات، ایران 0009-0002-7350-8035 امیر عابدی دانشکده مهندسی، مرکز آموزش عالی محلات، محلات، ایران. 0009-0000-4450-5017 Journal Article 2024 12 18 The construction industry faces significant environmental challenges, with cement production being a major contributor to global CO₂ emissions, while the stone processing industry generates substantial waste material, particularly travertine sludge, creating disposal problems and environmental hazards. This research investigates the potential of Refined Travertine Waste Material (RTWM) as a partial cement replacement in concrete production, with various mixtures prepared using 0% to 50% RTWM replacing cement by mass, and evaluating their mechanical properties and durability characteristics through comprehensive testing at 7, 28, and 90 days. Results demonstrate that RTWM can effectively replace up to 40% of cement without significant strength loss, with optimal performance observed in the 35-40% substitution range, attributed to physical filling effects, improved particle packing, and limited chemical interactions within the cementitious matrix. Water permeability decreased consistently with increasing RTWM content, indicating enhanced durability, and statistical analysis confirmed these findings with regression models providing reliable strength prediction tools. Environmental assessment revealed that optimal RTWM incorporation could reduce CO₂ emissions by up to 32% and energy consumption by approximately 25% in concrete production while maintaining or improving key performance characteristics. صنعت ساخت و ساز با چالش‌های زیست محیطی قابل توجهی روبرو است، با تولید سیمان به عنوان یک منبع اصلی انتشار CO₂، در حالی که صنعت سنگ نیز حجم قابل توجهی ضایعات، به ویژه لجن تراورتن، تولید می‌کند که مشکلات دفع و خطرات زیست محیطی ایجاد می‌نماید. این پژوهش به بررسی پتانسیل پسماندهای فرآوری شده تراورتن (RTWM) به عنوان جایگزین بخشی از سیمان در تولید بتن می‌پردازد، با تهیه مخلوط‌های مختلف بتن با جایگزینی RTWM به میزان صفر تا 50% وزن سیمان و ارزیابی خواص مکانیکی و دوام آن‌ها از طریق آزمایش‌های جامع در سنین 7، 28 و 90 روز. نتایج نشان می‌دهد که RTWM می‌تواند تا 40% سیمان را بدون کاهش قابل توجه مقاومت جایگزین کند، با عملکرد بهینه در محدوده جایگزینی 35-40%، که به دلیل اثرات فیزیکی پرکنندگی، بهبود بسته‌بندی ذرات و واکنش‌های شیمیایی محدود RTWM در ماتریس سیمانی است. نفوذپذیری آب با افزایش محتوای RTWM به طور مداوم کاهش یافت که نشان‌دهنده بهبود دوام است، و تحلیل آماری این یافته‌ها را تأیید کرد و مدل‌های رگرسیون ابزارهای قابل اعتمادی برای پیش‌بینی مقاومت ارائه دادند. ارزیابی زیست محیطی نشان داد که استفاده بهینه از RTWM می‌تواند انتشار CO₂ را تا 32% و مصرف انرژی را حدود 25% در تولید بتن کاهش دهد، در حالی که ویژگی‌های عملکردی کلیدی را حفظ یا بهبود می‌بخشد. https://cer.qom.ac.ir/article_3496_9cf6f8e9b8c6119b762bd996847ac322.pdf

دانشگاه قم پژوهش های زیرساخت های عمرانی 2783-140X 11 1 2025 05 22 Effect of Sewage Pollution on Cyclic and Post-Cyclic Behavior of Qom Marl تاثیر آلودگی ناشی از فاضلاب شهری بر رفتار سیکلیک و فراسیکلیک خاک مارن قم 127 144 3572 10.22091/cer.2025.12093.1594 FA محمد جواد صادق پور گروه مهندسی ژئوتکنیک، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه قم، قم، ایران. 0009-0006-4051-8092 مجید یزدان دوست گروه مهندسی ژئوتکنیک، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه قم، قم، ایران. 0000-0003-4355-118X مهدی خداپرست گروه مهندسی ژئوتکنیک، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه قم، قم، ایران. 0000-0002-4007-4093 Journal Article 2025 01 18 Given the expansion of urban areas, the production of environmental pollutants, such as urban wastewater, has seen significant growth. The complex interaction between environmental pollutants and the geotechnical properties of soil emphasizes the importance of preventive interventions. Therefore, in this study, a series of tests were conducted to investigate the effect of urban wastewater pollution on the monotonic behavior of Qom marl soil, and to explore how the cyclic and post-cyclic behavior of the soil is affected when exposed to a detergent solution as a representative of urban wastewater compounds. Analysis of the results from the simple shear tests showed that the addition of the pollutant led to a reduction in maximum shear strength, cohesion, internal friction angle, and the secant shear modulus, as well as an increase in the soil's damping ratio. On the other hand, cyclic loading resulted in an increase in the maximum shear strength of the soil. Scanning electron microscope (SEM) images revealed that cyclic loading reduced the voids between the soil particles, leading to better particle interlocking. Furthermore, consolidation test results indicated a decrease in the compression index as a result of cyclic loading. امروزه با توجه به گسترش مناطق شهری، تولید آلاینده­های زیست محیطی نظیر فاضلاب شهری رشد فزاینده­ای داشته­است. تعامل پیچیده بین آلاینده­های زیست محیطی و ویژگی­های ژئوتکنیکی خاک بر اهمیت مداخله پیشگیرانه تأکید می­کند. بنابراین در این تحقیق تلاش شد تا با انجام مجموعه­ای از آزمایش­های برش ساده و تحکیم، تأثیر آلودگی ناشی از فاضلاب شهری بر رفتار مونوتونیک، سیکلیک و فراسیکلیک خاک مارن قم مورد بررسی قرار گیرد. نتایج آزمایش­های مونوتونیک نشان داد که آلودگی خاک مارن به فاضلاب شهری و محلول مایع ظرفشویی در بحرانی ترین حالت بترتیب منجر به کاهش 5 و 25 درصدی مقاومت برشی بیشینه می­شود. این اختلاف به دلیل وجود فعال سازهای سطحی بیشتر در محلول مایع ظرفشویی نسبت به فاضلاب شهری بود که منجر به کاهش بیشتر چسبندگی و زاویه اصطکاک خاک شد. از سوی دیگر، رفتار سیکلیک خاک آلوده شده نشان داد که محلول مایع ظرفشویی با استهلاک انرژی در اثر لغزش آسان­تر ذرات بر روی یکدیگر سبب افزایش 48 درصدی نسبت میرایی و کاهش 9 درصدی مدول برشی می­شود. افزایش 8 درصدی مقاومت برشی بیشینه پدیده دیگری بود که در رفتار فراسیکلیک نمونه­ها مشاهده شد. تصاویر گرفته شده با میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) نشان داد بارگذاری سیکلیک حفرات بین ذرات توده­ای خاک را کاهش داده و باعث قفل­بست بهتر ذرات در هم می­شود. افزون بر این، نتایج آزمایش تحکیم نمایانگر کاهش ضریب فشردگی در اثر تجربه بار سیکلیک بود. https://cer.qom.ac.ir/article_3572_f5d890576c7c305d77dd64f5bd3ea6f8.pdf

دانشگاه قم پژوهش های زیرساخت های عمرانی 2783-140X 11 1 2025 05 22 Development of a Laboratory-Scale Deep Soil Mixing Device for Assessing the Influential Factors on Strength of DSM Columns توسعه‌ی یک دستگاه اختلاط عمیق خاک مقیاس آزمایشگاهی برای ارزیابی عوامل موثر بر مقاومت ستون‌های‌ دی.اس.ام 145 166 3461 10.22091/cer.2025.12467.1606 FA مهدی صفدری سه‌گنبد دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران. 0000-0003-0612-535X محمودرضا عبدی دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران. 0000-0002-3473-9677 Journal Article 2025 03 01 The wide range of applications of deep soil mixing has attracted the attention of many researchers to this ground improvement method. Although large-scale field tests are known as the most reliable method for investigating the strength characteristics of DSM columns, the high cost and time-consuming nature of these tests are challenging. To overcome these issues, some researchers have utilized laboratory-scale deep soil mixing devices. However, limited information is available on the design and construction of these apparatuses. Enhancing knowledge in the design and manufacture of this equipment will eliminate the weaknesses of previous devices, increase the capabilities of future apparatuses, optimize construction time and cost, expand studies related to the deep soil mixing method, and ultimately raise awareness of this ground improvement technique. Therefore, this study first fully describes the development of a laboratory-scale deep soil mixing device. Then, the compressive strength of two groups of small-scale DSM columns, both constructed using the developed device and having the same dimensions and installation method, was investigated. The first group had identical cement content and water/cement ratio, while these factors varied in the second group. The low strength variability and good mixing quality of the first group confirmed the performance and accuracy of the developed device for constructing DSM columns. Strength evaluation of the second group showed that by reducing the water/cement ratio and increasing the cement content, the compressive strength of the columns increased.  کاربردهای فرآوان روش اختلاط عمیق خاک، توجه بسیاری از محققان را به این شیوه‌ بهسازی زمین جلب نموده است. اگرچه آزمایش‌های بزرگ‌مقیاس میدانی به عنوان معتبرترین و قابل اعتمادترین روش بررسی خصوصیت‌های مقاومتی ستون‌های دی.اس.ام شناخته می‌شوند، ولی هزینه‌ زیاد و زمان‌بر بودن این آزمایش‌ها چالش‌‌برانگیز است. به منظور غلبه بر این مشکلات، برخی از پژوهشگران دستگاه‌های اختلاط عمیق خاک مقیاس آزمایشگاهی را در پژوهش‌های خود به‌کار گرفته‌اند. با این حال، اطلاعات محدودی در خصوص ساخت این دستگاه‌ها در دسترس است. ارتقای دانش طراحی و ساخت این دستگاه‌ها موجب رفع کاستی‌ دستگاه‌های قبلی، افزایش توانمندی دستگاه‌های آینده، بهینه‌سازی زمان و هزینه‌ ساخت، گسترش پژوهش‌های مرتبط با شیوه‌ اختلاط عمیق خاک و در نهایت افزایش آگاهی در خصوص این روش بهسازی زمین می‌شود. بر این اساس، در مطالعه‌ حاضر، ابتدا توسعه‌ یک دستگاه اختلاط عمیق خاک مقیاس آزمایشگاهی به طور کامل تشریح و سپس مقاومت فشاری دو گروه ستون دی.اس.ام با ابعاد و روش نصب یکسان که توسط دستگاه توسعه داده شده احداث گردیده بودند، مورد بررسی قرار گرفته است. دسته‌ اول ستون‌ها عیار و نسبت آب به سیمان یکسانی داشتند، ولی در گروه دوم این عوامل متفاوت بودند. تغییرپذیری پایین مقاومت و کیفیت خوب اختلاط گروه اول مؤید عملکرد خوب و دقت بالای دستگاه توسعه داده شده در اجرای ستون‌های دی.اس.ام بود. نتایج ارزیابی مقاومت نمونه‌های اخذ شده از دسته‌ دوم نشان داد که با کاهش نسبت آب به سیمان و افزایش عیار سیمان، مقاومت فشاری ستون‌ها افزایش یافته است. https://cer.qom.ac.ir/article_3461_e7a5cfbbabff67ac9d2c7c3c32dd857a.pdf

دانشگاه قم پژوهش های زیرساخت های عمرانی 2783-140X 11 1 2025 05 22 Experimental Evaluation of Seismic Performance of Pile-to-Deck Connections: A Case Study of Common Pile Caps in Iran ارزیابی آزمایشگاهی عملکرد لرزه ای اتصاالت شمع به عرشه: مطالعه موردی سرشمع های متداول در ایران 167 183 3616 10.22091/cer.2025.12047.1592 FA روح اله پور میرزا گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه قم، قم، ایران 0009-0002-8401-8357 روح اله امیر آبادی گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه قم، قم، ایران 0000-0003-3953-7246 مهدی شریفی گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه قم، قم، ایران 0000-0001-8166-1668 Journal Article 2025 03 12 This study investigates the seismic behavior and experimental analysis of two common types of pile caps used in infrastructure projects for port construction in Iran. The objective of this research is to evaluate the mechanical and energy performance of these pile caps under cyclic loading, particularly in the pile-to-deck connection regions. Two pile cap samples, namely PRC and PEST, were subjected to bending and shear loads in laboratory conditions. The results revealed that the PRC sample experienced reinforcement yielding and concrete cover cracking under similar loading conditions, whereas the PEST sample failed primarily at the welding joint between the pile and deck bolt connection. Additionally, compared to the PRC sample, the PEST sample exhibited higher stiffness, attributed to the use of steel pipes and grout in its construction. On the other hand, the energy absorption capacity and hysteretic damping in the PRC sample were higher, especially at higher drifts, than in the PEST sample. These findings have direct implications for the design and performance of port structures under seismic loads. The results of this study can contribute to improving the design of pile-to-deck connections and enhancing the performance of structures against seismic forces. این تحقیق به بررسی رفتار لرزه‌ای و تحلیل آزمایشگاهی دو نوع رایج سرشمع‌های به‌کار رفته در اسکله های شمع و عرشه ایران پرداخته است. هدف از این مطالعه ارزیابی عملکرد مکانیکی و انرژی این سرشمع‌ها تحت بارگذاری‌های چرخه‌ای، به‌ویژه در نواحی اتصال شمع به عرشه، است. دو نمونه از سرشمع‌ها، شامل نمونه‌های PRC (میلگرد و بتن) و PEST (لوله فولادی خارجی)، تحت بارهای خمشی و برشی در آزمایشگاه مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که نمونه PRC تحت بارگذاری‌های مشابه با تسلیم میلگردها و ترک‌خوردگی پوشش بتنی عرشه مواجه شد، در حالی که در نمونه PEST، شکست عمدتاً در ناحیه جوشکاری محل اتصال شمع به بولت عرشه مشاهده گردید. همچنین، در مقایسه با نمونه PRC، نمونه PEST از سختی بیشتری برخوردار بود که ناشی از استفاده از لوله‌های فولادی و گروت در ساختار آن بود. از سوی دیگر، ظرفیت جذب انرژی و میزان میرایی هیسترزیس در نمونه PRC به‌ویژه در دریفت‌های بالا بیشتر از نمونه PEST بود. نکته ی حایز اهمیت دیگر در این تحقیق وقوع مفاصل پلاستیک و خرابی ها در تیرهای عرشه می باشد که این مسئله نیازمند بازنگری در طراحی و یا نوع اتصال به جهت استفاده از این نوع اتصالات در اسکله هاست. این نتایج به‌طور مستقیم بر طراحی و عملکرد سازه‌های بندری تحت بارهای لرزه‌ای تأثیرگذار است. نتایج تحقیق می‌تواند به بهبود طراحی اتصالات شمع به عرشه و ارتقای عملکرد سازه‌ها در برابر بارهای لرزه‌ای کمک کند. https://cer.qom.ac.ir/article_3616_63e160c7f87066c59002cf0788d5740d.pdf

دانشگاه قم پژوهش های زیرساخت های عمرانی 2783-140X 11 1 2025 05 22 Investigation of the Combined Effect of Nano Copper Oxide and Polypro-Pylene Fibers in Asphalt Mixtures to Prevent Rutting بررسی تاثیر توامان نانو اکسید مس و الیاف پلی‌پروپیلن در مخلوط آسفالتی به منظور جلوگیری از شیار شدگی 185 201 3328 10.22091/cer.2025.11451.1582 FA رضا جلال کمالی گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. 0000-0002-6750-847X نیما روستا گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران. 0009-0002-0990-915X محمدحسین جلال کمالی گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، مجتمع آموزش عالی گناباد، خراسان رضوی، ایران. 0000-0001-7897-0056 Journal Article 2024 10 08 Rutting is one of the most common failures in asphalt pavements, typically caused by inadequate compaction, loss of materials, or insufficient shear resistance of the asphalt mixture. In this study, the effect of combining nano-copper oxide and polypropylene fibers on improving the resistance of asphalt mixtures to rutting was investigated. First, the optimal percentage of nano-copper oxide was determined using resilient modulus and dynamic creep tests. The results showed that adding 2% nano-copper oxide increased the resilient modulus of the asphalt mixture by up to 50%. Subsequently, 0.1, 0.3 and 0.5% polypropylene fibers were added to the asphalt mixture containing 2% nano-copper oxide. The results indicated that adding 0.3% polypropylene fibers improved the Marshall stability of the asphalt mixture by up to 5.2%. However, increasing the fiber content beyond 0.3% negatively impacted the Marshall stability due to reduced adhesion between the bitumen and aggregate. Additionally, the addition of polypropylene fibers decreased the Marshall flow of the asphalt mixture. Nano-copper oxide alone also increased the flow of the mixture. Overall, the combination of 2% nano-copper oxide and 0.3% polypropylene fibers increased the resistance of the asphalt mixture by up to 8.1% and created a balance between flow and stiffness. These results suggest that the simultaneous use of these two additives can be an effective solution for enhancing the performance of asphalt mixtures against rutting and improving mechanical resistance. شیارشدگی یکی از خرابی‌های رایج روسازی‌های آسفالتی است که معمولاً ناشی از تراکم نامناسب، از دست‌دادن مصالح یا مقاومت برشی ناکافی مخلوط آسفالتی ایجاد می‌شود. در این پژوهش، تأثیر ترکیب نانواکسید مس و الیاف پلی‌پروپیلن بر بهبود مقاومت مخلوط آسفالتی در برابر شیارشدگی بررسی شد. ابتدا با استفاده از آزمایش‌های مدول برجهندگی و خزش دینامیکی، درصد بهینه نانواکسید مس تعیین گردید. نتایج نشان داد که افزودن دو درصد نانواکسید مس، مدول برجهندگی مخلوط آسفالتی را تا ۵۰ درصد افزایش می‌دهد. در مرحله بعد، مقادیر 0.1، 0.3 و 0.5 درصد الیاف پلی‌پروپیلن به مخلوط آسفالتی حاوی دو درصد نانواکسید مس اضافه شد. نتایج نشان داد که افزودن0.3 درصد الیاف پلی‌پروپیلن، مقاومت مارشال مخلوط آسفالتی را تا 5.2 درصد بهبود می‌بخشد. با این حال، افزایش میزان الیاف به بیش از 0.3 درصد، به دلیل کاهش چسبندگی بین قیر و مصالح سنگی، تأثیر منفی بر مقاومت مارشال داشت. همچنین، افزودن الیاف پلی‌پروپیلن روانی مارشال مخلوط آسفالتی را کاهش می‌دهد. نانواکسید مس به‌تنهایی نیز موجب افزایش روانی مخلوط شد. به‌طور کلی، ترکیب دو درصد نانواکسید مس و 0.3 درصد الیاف پلی‌پروپیلن، مقاومت مخلوط آسفالتی را تا 8.1 درصد افزایش داد و تعادلی بین روانی و سختی مخلوط ایجاد کرد. این نتایج نشان می‌دهد که استفاده هم‌زمان از این دو افزودنی می‌تواند به‌عنوان یک راهکار مؤثر برای بهبود عملکرد مخلوط‌های آسفالتی در برابر شیارشدگی و افزایش مقاومت مکانیکی مورد استفاده قرار گیرد. https://cer.qom.ac.ir/article_3328_86d60f73a1d0a26832d5961316a5ced8.pdf

دانشگاه قم پژوهش های زیرساخت های عمرانی 2783-140X 11 1 2025 05 22 In-plane Behavior of Steel Frames with Various Infill Materials; A Parametric Finite Element Study رفتار درون صفحه‌ی قاب‌های فولادی دارای میان‌قاب‌های با مصالح مختلف؛ مطالعه‌ی پارامتری به روش اجزای محدود 203 215 3580 10.22091/cer.2025.11867.1587 FA حمزه امیدوار گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اراک، اراک، ایران 0009-0008-1232-9213 سید جعفر هاشمی گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اراک، اراک، ایران 0000-0003-0528-2572 مهدی یزدانی گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه اراک، اراک، ایران 0000-0001-8574-9667 Journal Article 2024 12 08 With development of new technologies in recent years, traditional masonry infills have gradually been replaced by modern one like Concrete Sandwich Panels (CSP). In the present paper, the seismic in-plane behavior of steel frame infilled with CSP has been compared with masonry-infilled frames. To this end, two widely used masonry infill types, i.e. clay brick and Autoclaved Aerated Concrete (AAC) block, were selected to investigate and compare with the behavior of CSP-infilled steel frames. First, numerical models were created through finite element (FE) method and then validated against experimental results for single bay bare and infilled frames. Afterwards, by considering the factors affecting the lateral behavior of infilled frames, i.e. the infill material, aspect ratio and number of spans, a parametric study was carried out on the infilled frames. The results showed that the steel frame infilled with CSP has higher initial stiffness and maximum lateral strength than masonry-infilled frames. The initial stiffness of the infilled frame with CSP was computed to be 1.90 and 2.95 times that of the steel frame infilled with brick and AAC block, respectively. Also, the maximum lateral strength of the CSP-infilled frame was 1.48 and 1.80 times, respectively, of the frame with brick and AAC block. The results of infilled frames with various aspect ratios displayed that the effect of increasing the span length on the in-plane behavior of the CSP-infilled frame is more significant than that of the masonry models. در سا‌‌‏ل‌های اخیر با گسترش فنّاوری‌های نوین در صنعت ساختمان، پانل‌های ساندویچی بتنی به تدریج جایگزین میان‌قاب‌های مصالح بنایی شده‌اند. در پژوهشِ حاضر رفتار لرزه‌ای درون صفحه‌ی میان‌قاب ساندویچی بتنی با میانقاب‌های مصالح بنایی مقایسه شده است. برای این منظور دو نوع میان‌قاب مصالح بنایی متداول شامل آجر فشاری و بلوک سبک بتنی (اتوکلاو) برای بررسی و مقایسه با رفتار پانل ساندویچ بتنی در قاب‌های فولادی در نظر گرفته شد. ابتدا مدل‌های اجزای محدودِ نمونه‌هایِ مورد مطالعه ایجاد و بر اساس نتایج آزمایشگاهی موجود، صحت‌سنجی شدند. سپس با درنظر گرفتن عوامل مؤثر بر رفتار جانبی قاب‌های میان‌پُر مانند نسبت بُعدی و تعداد دهانه، با ایجاد مدل‌های مشابه، مقایسه‌ی بین میان‌قاب‌های مصالح بنایی با میان‌قاب پانل ساندویچی انجام شد. نتایج نشان داد قاب میان‌پُر با پانل ساندویچی بتنی دارای سختی اولیه و مقاومت جانبی بیشتری نسبت به میان‌قاب‌های مصالح بنایی است؛ به طوری که سختی اولیه قابِ دارای میان‌قاب ساندویچی بتنی به ترتیب 1.90 و 2.95 برابر قاب میان‌پُر با آجرفشاری و بلوک بنایی اتوکلاو محاسبه شد. هم‌چنین حداکثر مقاومت جانبی قاب با پانل ساندویچی بتنی به ترتیب 1.48 و 1.80 برابر قاب با آجر فشاری و بلوک بنایی اتوکلاو بدست آمد. با مقایسه‌ی نتایج سه میان‌قاب مشخص شد اثر افزایش طول دهانه بر رفتار درون صفحه‌ی قاب در مورد میان‌قاب ساندویچی بتنی نسبت به دو نوع میان‌قاب مصالح بنایی محسوس‌تر است. https://cer.qom.ac.ir/article_3580_aba5ed8874a3e75272a93259458ceeee.pdf