دانشگاه قم پژوهش های زیرساخت های عمرانی 2783-140X مقالات آماده انتشار 2025 12 23 Laboratory Investigation of the Fracture Toughness of Hot Mix Asphalt at Low Temperatures بررسی آزمایشگاهی چقرمگی شکست مخلوط های آسفالتی گرم در دماهای پایین 4037 10.22091/cer.2025.13023.1626 FA منصور فخری دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، تهران 1996715433، ایران. 0000-0002-9980-7853 سید علی سیادتی دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، تهران 1996715433، ایران. 0009-0004-2464-959X محمد رضا محمد علیها دانشکده مهندسی صنایع، دانشگاه علم و صنعت ایران، نارمک، 16846-13114، تهران، ایران. 0000-0001-9451-0949 Journal Article 2025 05 25 Asphalt pavements in cold regions are significantly affected by damage resulting from freeze-thaw cycles, which reduce their resistance to fail-ure. In this study, the effect of freeze-thaw cycles on the fracture tough-ness of water-saturated asphalt mixtures was investigated. After saturat-ing SCB specimens, the specimens were subjected to a maximum of 11 freeze-thaw cycles at various temperatures (−5°C, −10°C, −15°C, −20°C, and −22°C). The tests were conducted in a combined tensile-shear loading mode with a higher tensile component (Me = 0.8). The results showed that the stress intensity factors significantly decreased with an increasing number of cycles up to the seventh cycle, after which no substantial reduction was observed. Additionally, the highest frac-ture strength was recorded at −15°C, while lower temperatures led to decreased strength due to the formation of microcracks caused by bi-tumen shrinkage. Accordingly, for pavement design in cold climates, the seventh freeze-thaw cycle is recommended as the critical condition for design considerations. روسازی‌های آسفالتی در مناطق سردسیر به‌طور قابل‌توجهی در معرض آسیب‌های ناشی از چرخه‌های ذوب و یخ قرار دارند که موجب کاهش مقاومت شکست آن‌ها می‌شود. در این پژوهش، تأثیر چرخه‌های انجماد و ذوب بر مقاومت شکست مخلوط‌های آسفالتی اشباع شده با آب بررسی شده است. نمونه‌های SCB پس از اشباع‌ شدن، در معرض حداکثر 11 چرخه متوالی ذوب و انجماد در دماهای مختلف (°C 5-،°C 10-،°C 15-،°C 20- و°C 22-) قرار گرفتند. آزمایش‌ها در مود ترکیبی (Me =0.8) انجام شد. نتایج نشان داد ضرایب شدت تنش به‌طور معناداری با افزایش تعداد چرخه‌ها تا چرخه هفتم کاهش می‌یابد، ولی پس از آن کاهش قابل‌توجهی مشاهده نمی‌شود. همچنین بیشترین مقاومت شکست در دمای 15- درجه سانتی‌گراد ثبت شده و در دماهای پایین‌تر به دلیل افزایش ترک‌های ریز ناشی از انقباض قیر، مقاومت کاهش یافته است. بر این اساس، برای طراحی روسازی در مناطق سردسیر، در نظر گرفتن چرخه هفتم به‌عنوان حالت بحرانی توصیه می‌شود.